Onze website www.nvsw.nl maakt gebruik van cookies om ons te helpen analyseren hoe gebruikers de site gebruiken en voor u het gebruiksgemak te vergroten. De door de cookies gegenereerde informatie over uw gebruik van de website, wordt opgeslagen op onze beveiligde server. Deze persoonsgegevens worden niet verstrekt aan derden en/of voor andere doelstellingen gebruikt dan het uitvoeren van onze diensten.
Home | Vereniging | Stabijhoun | Wetterhoun | Pups | Webwinkel | Fokken | Actueel | Diverse | Fotogallery | Contact
Nederlandse Vereniging voor Stabij- en Wetterhounen

Senioren in het zonnetje

Als pup staan onze Friezen met hun vertederende smoeltjes altijd vanzelf veel in de belangstelling. Eenmaal volwassen en in de kracht van hun leven presteren ze dingen die ook de nodige aandacht krijgen. Maar als ze in de herfst van hun leven komen en de ouderdom zich met gebreken aandient, neemt de interesse van de omgeving vaak af. Onbegrijpelijk, want wat zijn ze mooi ... die markante koppen met vaak grijze haren en een wijze, bedaarde blik die laat zien dat ze al heel wat hebben meegemaakt. Prachtig zijn ze!

'Senioren in het zonnetje' is een ode aan deze oudjes, een speciale rubriek om de veteranen voor het voetlicht te halen.

Benadert uw Stabij- of Wetterhoun de respectabele leeftijd van onderstaande veteranen of is hij/zij zelfs ouder, dan kunt u hem of haar aanmelden voor deze rubriek. Stuur een mailtje met zijn of haar naam, het NHSB nummer en een recente foto naar foto@nvsw.nl

De veteranen der veteranen worden in een gouden lijstje geplaatst.


De oudste Stabijhounen

Watse Ipe v.h. Zandhiem *22-03-2003

13-01-2019Watse doet het nog steeds en heel goed voor zijn leeftijd, vind ik. In maart wordt hij 16! Het is natuurlijk altijd afwachten of hij dat haalt. Door zijn hoge leeftijd geniet ik iedere dag meer bewust van het feit dat hij er nog is. Hij vraagt wel meer tijd, maar dat heb ik er graag voor over. Hij wil bv vaker naar buiten en staat dan bij de deur. Prima dat hij dat zo aangeeft. Even naar buiten, plasje doen en dan weer naar binnen. Toch trippelt hij ook ’s avonds nog wel eens mee. Als ik met Hessel ga wandelen en hij komt er ook aan dan mag hij mee. Hessel en ik passen ons tempo aan aan dat van Watse. Watse eet nog steeds met smaak, hoort bijna niets meer (dat is weer een voordeel met vuurwerk) en ziet ook niet veel meer. Hij loopt op zijn neus en zijn geheugen, denk ik. Als ik in een voor hem vreemde omgeving loop dan wordt hij heel onzeker, dus dat doe ik dan maar niet vaak. 

Sijco fan it Drentse Hiem *08-05-2003

30-06-2019Onze Syco is geboren op 8 mei 2003 in Dwingeloo. Hij is nu ruim 16 jaar, het lopen gaat iets minder, maar verder is hij nog prima. Syco eet goed, plast nog als een reu, wil graag naar buiten en is nog steeds erg blij ons te zien. 

Junna fan it Korenhiem *06-06-2004

18-07-2019Ze (Meyki) heeft in het verleden twee keer een flinke ziekte gehad maar door haar sterke gestel kwam ze er weer helemaal bovenop. Verder had ze nooit iets. Ze is een super lieve aanhankelijke maar toch zelfstandige hond. Erg op haar mensen gericht. Ze is nu echt oud aan het worden en heeft wat kwaaltjes. Ze hoort nog steeds goed maar wel wat minder en heeft lichte staar maar kan de bal nog uit de lucht vangen. Het lopen gaat wat langzamer en moeizamer alhoewel ze nog steeds in draf loopt, alleen niet meer zo lang en ver. Soms zakt ze door haar heup maar trekt zich daar weinig van aan.  Ze eet ook veel minder en is zeer kieskeurig maar daar had ze altijd al een handje van. Ze wil nog altijd s’ avonds spelen, het verstop spel en de bal vangen zijn favoriet. Mensen die haar zien kunnen niet geloven dat ze al zo oud is, haar vacht glanst en ze ziet er gewoon heel goed uit. We vinden het heel bijzonder dat ze nog bij ons is maar beseffen dat ze echt aan haar laatste fase bezig is en zullen er absoluut voor zorgen dat die zo fijn mogelijk voor haar zal zijn.

Lara Bregje v.h. Zandhiem *14-06-2004

02-04-2019Bregje is een heel onafhankelijk hondje met een zacht karakter. Heel erg gehecht aan ons en haar huis en erf. Sinds een paar jaar is ze stokdoof en heeft ze wat last van vocht achter haar longen. Maar ze geniet nog volop, loopt iedere dag zo'n 45 minuten. 's Middags is ze in de tuin en houdt alles in de gaten en reageert op alles wat er op de dijk voorbijkomt door een sprintje te trekken naar het einde van de tuin.

Eva fan de Bjirkentún *29-06-2004

18-07-2019In augustus 2004 haalden we haar op uit Zutphen. We woonden toen nog in Duitsland. Sindsdien is ze (Tosti) 5 keer verhuisd, nu weer van Noord-Holland naar Wolfheze. We wonen tijdelijk in een caravan in afwachting van de bouw van ons nieuwe huis. Zij mag in het onderste stapelbed, vlakbij ons, daar geniet ze er van! We wandelen vanaf de camping zo de hei en het bos in. Ze loopt nog rustig 2 uur mee. Is nog steeds dol op dennenappels vangen en pootje baden. Ze ziet wat minder en is ook wat dover, maar heeft er iedere ochtend weer zin in. Op haar 15de verjaardag kreeg ze een extra lekker stukje vlees en hebben we luid gezongen!

Douwe Jelle fan it Driuwende Hús *09-01-2005

13-07-2019Mijn topper is op 9 juli 14,5 jaar geworden. Hij is een beetje doof aan het worden.

 

Rimme Sietske fan è Alde Leane *24-06-2005

08-04-2019: Rimme is bij ons geboren en als pup van 8 weken verhuisd naar Zweden, waar hij 9 jaren heeft gewoond en ook de nodige kindertjes heeft verwekt. Zelf Nederlandse hondendames kwamen voor hem naar Zweden. Tot groot verdriet overleed zijn bazinnetje en kon zijn baasje niet alle Stabijtjes houden. Zo hebben we Rimme opgehaald, we dachten dat we hem een ander baasje zouden geven, maar in de auto op de terugweg naar huis stal hij mijn hart en wist ik al hij gaat nooit meer weg. Hij kwam terug bij zijn moeder en zus en nog meer nichtjes. Inmiddels zijn moeder en zus helaas overleden en zijn we blij dat hij er nog steeds is en het voor zijn leeftijd best behoorlijk goed doet. Het opstaan gaat niet altijd even soepel maar als hij eenmaal loopt dan doet hij het erg goed. Als ze de woonkamer in mogen zit hij wel als eerste op de bank, want dat is zijn favoriete plek. Hij woont nu inmiddels bijna 5 jaar hier en is niet meer weg te denken. We zijn dol op hem, en hij is dol op ons en de hondendames die hier wonen.

Borke *31-08-2005


03-03-2019. Borke gaat nog steeds mee op reis door Europa in onze camper op onze vakantie trippen. Hij heeft bijna heel Europa gezien. De Noord Kaap, Algarve , de hak van Italië enzo enzovoort. Zodra we de camper voor de deur zetten springt hij er in en zoekt zijn plaats op.( Al gaat dat niet meer zo soepel.) We genieten van onze reismaat. Hij geniet zelfs van de jachttrainingen onderweg. Elke avond als we ergens staan, herinnerd hij me eraan om wat oefeningen te doen. Dat is genieten. Onderweg hoeven er geen vreemden bij ons in de buurt te komen en let hij op als zijn bazin met hem op stap gaat. Samen lopen we elke dag veel in het bos in de omgeving van Bennekom en dat is genieten van onze Fries. Twee jaar geleden dachten we dat we afscheid moesten nemen van hem. Hij werd erg ziek hij kon niets meer en had hoge koorts. Hij lag meer dan een week in zijn mand en kwam er niet maar uit. We hadden een afspraak gemaakt met onze dierenarts, na wat onderzoeken besloten we om hem in te laten slapen. De dag dat het zou gebeuren stond hij plotseling op en ging achter de vogels aan in de tuin. Dus door de afspraak ging een grote streep. Intussen hebben we er een nieuwe huisgenoot en reismaat er bij gekregen Foppe. Hebben het erg naar hun zin en lopen nu twee jaar samen. Met Borke gaat het helaas slechter. Zijn kanker speelt weer op. We zullen helaas snel afscheid moeten nemen. Het is een fijne maat.

 

Douwe, Famke Flora & Saartje fan de Uthoekster Mole * 02-09-2005

20-05-2019: De broer en 2 zussen lijken wat uiterlijk betreft veel op elkaar, maar ook in doen en laten. Met de twee zussen Famke en Saartje zijn we onderling nogal eens in de war, we moeten goed kijken of we onze eigen hond hebben. Ook gaan de twee zussen nog steeds om de paar weken gezamenlijk naar Koewacht waar we trainen  (jacht) en ze nu op hoge leeftijd nog steeds meedoen maar dan een langzamer tempo. Ze hebben er altijd veel plezier in gehad.( En de baasjes ook, gezellig napraten onder de koffie met de open haard knetterend warmte geeft.) De drie hondjes genieten van de tuin, liggen graag in het zonnetje, en doen hun dagelijkse ronde wandelen met plezier. Famke is een liefhebber van alles wat eetbaar is, vooral de vijgen eet ze zo van de boom. Eten is voor de dames erg belangrijk. Douwe doet het wat rustiger aan met eten. Als het maar lekker is. Alle drie hebben ze wat last van ouderdomsverschijnselen maar ondanks dat genieten ze nog van hun leven. 

Aedske fan 't Toppenhûster Fjild *25-11-2005

14-01-2019: Aedske is nog steeds een relatief fitte hond, ze apporteert nog graag. Ze heeft in haar jongere leven veel aan KNJV proeven (nu SJP) meegedaan en aan een paar MAP-B proeven. Helaas is het hierbij niet gelukt (1 apport gemist) een diploma te halen. Een andere 'hobby' is Hersenwerk voor Honden. Neus gebruiken en eten: wat kun je beter doen als 13-jarige... Ze heeft één nestje gehad van één pup, Siebe. Aedske gaat nog graag mee wandelen. Als de wandeling langer dan een uur gaat duren, neem ik de wandel/fietskar mee zodat ze daarin wat kan rusten. Ze wordt duidelijk dover (jachtfluit hoort ze nog wel goed) en haar zicht neemt ook langzaam af. Haar slaap is vaak wat dieper dan voorheen. Toch merken maar weinig mensen aan haar dat ze al 13 is. Ik hoop nog lang van haar te mogen genieten.



Aike fan 't Toppenhûster Fjild *25-11-2005
 
14-01-2019: Aike ziet en hoort met zijn ruim 13 jaar, iets minder, maar gaat nog graag mee op een rondje Rhederlaag en rent dan, samen met Amy achter de vogels aan. Vanwege zijn onzekere aard, argwaant hij andere honden. Ook harde geluiden en voorbijrennende, fietsende mensen, heeft hij een hekel aan. De vuurwerkperiode is een grote ellende voor hem. Hij mag graag mee op vakantie naar een camping en ligt dan in het gras zijn omgeving in de gaten te houden.

Falko *23-02-2006

08-03-2018: Falko is geboren uit onze stabijteef Polly die was gedekt door Kanne uit Kempernoel. Hij is de eerstgeborene van een nest van 9. 1 reu en 8 teefjes. Hij heeft het grootste gedeelte van zijn leven onder moedersvleugels doorgebracht.  Een dijk van een hond. Vooral voor mens en kind. Tot zijn 10e reu geweest, toen alsnog gecastreerd omdat hij prostaat klachten kreeg. Verder een brok gezondheid. Hij is nu 12, beetje doof (maar dat was hij al heel lang oostindisch), beetje staar, beetje artrose, maar nog elke dag heerlijk met zijn jonge stiefbroer van 2.5 jaar einden aan de wandel. Voorzover we weten is 1 van zijn zusjes in januari overleden en leeft de rest allemaal nog. Een hond uit duizenden.  De goedheid zelfe, altijd tevreden en nooit opdringerig.  Vroeger met zijn moeder en nu met broer Tsjibbe graag muisjes aan het vangen.  Een zwemmer is hij nooit geweest.  Tot zijn buik in t water was genoeg. Nog steeds. En savonds heerlijk op de bank, o zo fout maar ook o zo gezellig. Hopelijk nog een tijdje bij ons. Gezellig mee met de caravan en mooie einden wandelen. 

Pleun Dinges v. 't Vaertse Hoekske *04-04-2006

Op 6 april 2006 werd onze Dinges geboren. Mijn dochter verzon de naam. Een heerlijk wit beertje met een zwarte kop. Voor een Bijke werd 'ie behoorlijk groot. De liefste en mooiste hond van de wereld. Hij is eigenwijs en waaksheid daar heeft ie geen verstand van.  Gek op kindertjes. Dinges is model geweest voor de encyclopedie van Royal Canin. Nu na 12,5 jaar oogt hij nog steeds fit. Gehoor en gezichtsvermogen prima. Alleen zo stijf als een plankje. Met een beetje medicatie beweegt 'ie weer een stuk beter. Dinges heeft in 2010 met Lobke 8 kindertjes verwekt. Ik zag nu dat 1 ervan Auke Dinges is gaan heten. Erg leuk. Hij is echt een belangrijk onmisbaar deel van het gezin. We hebben wel eens de indruk dat onze kinderen van 24 en 26 vooral voor Dinges regelmatig thuiskomen. We hopen dat ie nog een tijdje onder ons blijft. Ach Pap was ook 15 jaar dus.....       

Aja *04-01-2007

Anke (Aja) is de stammoeder van onze kennel Fan ‘e Twellegeaster Buorren, moeder van 2 nesten met in totaal 15 pups. Er lopen meer dan 100 kleinkinderen en vele achterkleinkinderen rond in binnen- en buitenland. Dat Anke ouder wordt merken we doordat ze langer en vooral dieper slaapt, ze heeft wat onschuldige vetbulten en wratjes en een beetje staar. Ze heeft al een poosje last van slijtage aan de rug wat zich vooral uit doordat Anke fysiek contact met andere, vooral drukke, onstuimige honden uit de weg gaat. Met speciaal voer, dagelijks Traumeel tabletjes een 2x per jaar een behandeling bij de osteopaat proberen we haar klachten te beheersen. Iedere week doen we Body-Awareness oefeningen. Dat vindt Anke heerlijk om te doen, ze staat te dansen en piepen van enthousiasme als ik de cavaletti’s, balanskussens en step-ups tevoorschijn haal. Blijkbaar voelt dat rekken en strekken erg prettig voor haar rug. Anke wandelt dan ook nog gewoon met de roedel mee, graaft fanatiek naar muizen en als ze de kans krijgt om achter een haas aan te gaan zal ze het niet laten. Ook speeltjes of een balletje apporteren doet ze nog graag.

Hoewel iedere senior absoluut een gouden lijstje verdient, is deze rubriek vooral bedoeld voor de oudste veteranen. Vanaf nu hanteren we daarom een ondergrens van 12 jaar voor de Stabij en 10 jaar voor de Wetter.

De oudste Wetterhounen

Etse Henk fan 't Leechlân *18-03-2005

25-03-2019: Etse Henk fan ’t Leechlân is inmiddels 14 jaar. Rond Kerst dachten wij dat hij het niet zou halen. Toen was het niet zo goed vanwege zijn spijsvertering. Maar nu is hij hersteld en toch veertien jaar oud geworden. Hij eist nog altijd zijn dagelijkse wandeling van een kilometer of twee. Is nog altijd een vrolijke Wetterhoun, alleen maar een oude meneer!

Nessie *26-08-2005

19-07-2018: De naam is verzonnen door onze zoon toen we in Schotland op vakantie waren. We zouden een echte Wetter krijgen (helemaal uit Friesland) en die hielden wel van water. Bij Loch Ness wist hij het: Nessie. Het duurde even voordat ze echt van water hield, onze ijzersterke maar toch niet zo stoere dame. Eenmaal gewend wilde ze graag zwemmen, maar wel vanaf het ondiepe erin lopen. Plonzen was te ‘eng’. Nu zwemt ze niet meer ivm oorontstekingen, waar ze helaas ook doof van is geworden. Haar ogen en neus zijn nog prima, dus met gebarentaal en wat lekkers is het geen probleem voor haar om bij je te blijven. Ze blijft lekker door rommelen en kan gelukkig de hele dag buiten zijn bij ons. In gezelschap van haar jonge wetter vriendin Joeke, die haar af toe een porretje geeft. Waar is de tijd gebleven dat ze onze kids aan het speelkleed door de woonkamer trok! Oersterk was ze ..en lomp, maar superlief en zelfstandig. Nu is ze nog steeds een doorzetter, 13 jaar bijna en ze geeft niet op. Ze wil elke dag nog zo graag. De artrose nekt haar steeds meer, gelukkig nooit echt ziek (geweest). Ik hoop dat ze nog eventjes heeft. Ze wordt steeds aandoenlijker op haar oude dag. Lekker kroelen en bij je op de bank liggen is wat ze t liefste doet. Of op haar rug, blote buik omhoog en poot in haar bek. Lekker dromen van toen ze jong en sterk was.

Ika *02-11-2008

Ika is een echte wetterhoun met een eigen wil. Zwemmen houdt zij helemaal niet van maar regen vind zij niet erg. Iedere dag maakt Ika een paar keer een grote wandeling, lekker door het weiland op zoek naar mollen en muizen. Vorig jaar met de oud en nieuw stond er een schaal oliebollen op tafel waar Ika toen wij even niet in de buurt waren lekker van smulde. Zij lag mooi onder de tafel en had er 1 oliebol voor ons in laten zitten, heel onschuldig kijkend, ik was het niet ... Ika is een goede waakhond die haar eigen terrein en baas goed beschermd. Onderweg kan zij het goed vinden met andere honden. We hopen dat we nog lang van Ika mogen genieten en dat wij nog veel leuke momenten met haar mogen meemaken.

Goike v. 't Molenerf  *25-11-2008

25-11-2018: Ons “zwarte goud” Goike van ‘t Molenerf, a.k.a. Maîte is vandaag ( 25/11/18) 10 jaar geworden. Ze heeft ons 3 mooie nestjes gegeven waardoor haar roedel nu bestaat uit dochter Hayley, 2 katten en sinds kort kleindochter Vajèn. Maîte is een hond met een “gouden”karakter , zeer sociaal en verdraagzaam. Wij hopen dan ook nog jaren van haar te kunnen genieten.