Onze website www.nvsw.nl maakt gebruik van cookies om ons te helpen analyseren hoe gebruikers de site gebruiken en voor u het gebruiksgemak te vergroten. De door de cookies gegenereerde informatie over uw gebruik van de website, wordt opgeslagen op onze beveiligde server. Deze persoonsgegevens worden niet verstrekt aan derden en/of voor andere doelstellingen gebruikt dan het uitvoeren van onze diensten.
Welkom | Vereniging | Pups | Stabijhoun | Wetterhoun | Webwinkel | Fokken | Diverse | Nieuws | Fotogallery | Contact
Nederlandse Vereniging voor Stabij- en Wetterhounen

Senioren in het zonnetje

Als pup staan onze Friezen met hun vertederende smoeltjes altijd vanzelf veel in de belangstelling. Eenmaal volwassen en in de kracht van hun leven presteren ze dingen die ook de nodige aandacht krijgen. Maar als ze in de herfst van hun leven komen en de ouderdom zich met gebreken aandient, neemt de interesse van de omgeving vaak af. Onbegrijpelijk, want wat zijn ze mooi ... die markante koppen met vaak grijze haren en een wijze, bedaarde blik die laat zien dat ze al heel wat hebben meegemaakt. Prachtig zijn ze!

'Senioren in het zonnetje' is een ode aan deze oudjes, een speciale rubriek om de veteranen voor het voetlicht te halen.

Benadert uw Stabij- of Wetterhoun de respectabele leeftijd van onderstaande veteranen of is hij/zij zelfs ouder, dan kunt u hem of haar aanmelden voor deze rubriek. Stuur een mailtje met zijn of haar naam, het NHSB nummer en een recente foto naar foto@nvsw.nl

De veteranen der veteranen worden in een gouden lijstje geplaatst.


De oudste Stabijhounen

Junna fan it Korenhiem *06-06-2004

18-07-2019Ze (Meyki) heeft in het verleden twee keer een flinke ziekte gehad maar door haar sterke gestel kwam ze er weer helemaal bovenop. Verder had ze nooit iets. Ze is een super lieve aanhankelijke maar toch zelfstandige hond. Erg op haar mensen gericht. Ze is nu echt oud aan het worden en heeft wat kwaaltjes. Ze hoort nog steeds goed maar wel wat minder en heeft lichte staar maar kan de bal nog uit de lucht vangen. Het lopen gaat wat langzamer en moeizamer alhoewel ze nog steeds in draf loopt, alleen niet meer zo lang en ver. Soms zakt ze door haar heup maar trekt zich daar weinig van aan.  Ze eet ook veel minder en is zeer kieskeurig maar daar had ze altijd al een handje van. Ze wil nog altijd s’ avonds spelen, het verstop spel en de bal vangen zijn favoriet. Mensen die haar zien kunnen niet geloven dat ze al zo oud is, haar vacht glanst en ze ziet er gewoon heel goed uit. We vinden het heel bijzonder dat ze nog bij ons is maar beseffen dat ze echt aan haar laatste fase bezig is en zullen er absoluut voor zorgen dat die zo fijn mogelijk voor haar zal zijn.

Eva fan de Bjirkentún *29-06-2004

18-07-2019In augustus 2004 haalden we haar op uit Zutphen. We woonden toen nog in Duitsland. Sindsdien is ze (Tosti) 5 keer verhuisd, nu weer van Noord-Holland naar Wolfheze. We wonen tijdelijk in een caravan in afwachting van de bouw van ons nieuwe huis. Zij mag in het onderste stapelbed, vlakbij ons, daar geniet ze er van! We wandelen vanaf de camping zo de hei en het bos in. Ze loopt nog rustig 2 uur mee. Is nog steeds dol op dennenappels vangen en pootje baden. Ze ziet wat minder en is ook wat dover, maar heeft er iedere ochtend weer zin in. Op haar 15de verjaardag kreeg ze een extra lekker stukje vlees en hebben we luid gezongen!
20-04-2020 (update): Ze wandelt nog steeds een uur mee. Ze is wel wat stijver soms. Ze eet goed, vacht glanst en ze huppelt nog als we de deur uit gaan en speelt soms nog even met haar speeltje of andere honden.

Rimme Sietske fan è Alde Leane *24-06-2005


07-08-2020: Rimme Sietske fan e âlde leane, deze oude heer is bij ons geboren en als pup van 8 weken naar Zweden verhuist. Hij heeft daar 9 jaar gewoond bij zijn huidige baasjes maar er kwam een kink in de kabel, zijn bazinnetje overleed en het baasje kon niet alle honden houden. Zo kwam Rimme bij ons terug. We hebben hem opgehaald en in de auto van Zweden naar huis wist ik al, dat word een blijvertje, hij is zooooo lief. Nou en hij is gebleven, hij heeft het hier prima naar zijn zin. Hij woont in een roedel van vijf stabij dames. Heeft al een levensreddende operatie ondergaan toen hij bijna 14 was, had hij een milt tumor, dus die is verwijderd. Ook onlangs hebben we zijn gebit laten renoveren, dus hij slist nu met blaffen, ( lees tanden kwijt ) nu poetsen we echt dagelijks zijn tanden, want het ziet er nu prachtig uit en dat moet zo blijven. We zijn heel trots op hem want hij is inmiddels 15 geworden, en hij doet het nog heel goed, klimt ook nog lekker op de bank en zorgt dat hij niks te kort komt. Ook loopse dames in ons huis dat vind hij ondanks zijn castratie nog geweldig, maar dit laten we natuurlijk niet gebeuren. Ik hoop dat ik volgend jaar een nieuw verhaaltje kan schrijven als hij 16 is. Wie weet, als het aan hem en ons ligt zeker.

Borke *31-08-2005

20-04-2020: Het is een wonder onze reismaat leeft nog steeds. We in het voorjaar is hij nog mee geweest op een reis door de Pyreneeën aan de Spaanse kant vanaf de Middellandse zee tot de Golf van Biskaje. Hij zou ook nog mee gaan met een reis door Portugal/Spanje. Nu lopen we nog een rondje in de buurt met hem samen met onze Foppe. De dierenarts verbaast zich over hem. Hij krijgt elke dag prednison verder niets aan medicijnen. Hij slaapt tegenwoordig veel. Gelukkig heeft hij geen pijn en brengt nog steeds een dummie  terug. Als ik met Foppe bezig ben weet hij niet hoe snel hij er ook bij komt. Het is nog steeds genieten van de oude baas.

 

Aedske fan it Toppenhúster Fjild *25-11-2005

05-08-2020: Ze heeft in haar jongere leven veel aan KNJV proeven (nu SJP) meegedaan en aan een paar MAP-B proeven. Helaas is het hierbij niet gelukt (1 apport gemist) een diploma te halen. Een andere 'hobby' is Hersenwerk voor Honden. Neus gebruiken en eten: wat kun je beter doen als 14-jarige...  Ze heeft 1 nestje gehad van 1 pup, Siebe. Ze houdt nog steeds van scharrelen en gaat graag mee op pad en naar de camping. Mentaal is ze nog heel goed en doet nog graag wat (niet te ingewikkeld) Hersenwerk. Fysiek wordt het langzaam wat minder maar een dik half uur op haar tempo (soms wat langzamer, sinds wat sneller) lukt nog prima bij niet te warm weer. Maar ze geniet vooral volop.



Falko *23-02-2006

20-04-2020: Hij is eind februari 14 jaar geworden. Loopt nog elke dag een flinke wandeling. Lekker eigen tempo, want hij mag meestal lekker los lopen, maar uurtje lukt nog prima. Wij wonen in Sneek en mijn man gaat meestal met de twee stabijtjes (wij hebben ook nog een 4,5 jarige stabij) mooi naar een rustig losloop gebied rond Sneekermeer of iets verder lekker naar de kop Vd afsluitdijk. Hij snuffelt lekker wat maar kan ook nog lekker de pas er inhouden zonder problemen. Hij daagt zelf zijn jongere halfbroer nog wel eens uit voor een robbertje spelen. Staar heeft ie, maar vangt nog elk brokje wat hem wordt toegegooid. Hij heeft 6 weken geleden erg last gehad van een Giardia-parasiet.  Maar net zo snel als dat kwam, zo snel ging het met een antibiotica kuur ook weer over en is hij weer helemaal apk. Op zijn oude dag moeten we ook geregeld erg om hem lachen. Soms lijkt het of hij zijn bucket lijst aan het afwerken is. Hij doet soms dingen die hij nog nooit heeft gedaan en dan zie je hem er helemaal zelfvoldaan  bij kijken. Met andere woorden,  we genietennog alle dagen van onze senior.


Lotte *08-06-2006

03-08-2020: Een beetje grijs, een beetje stram, een beetje slaperig maar nog steeds volop zin in het leven: Lotte, geboren in Naarden op 8 juni 2006, dus 14 jaar en 2 maanden jong. Al veel meegemaakt en velen overleefd, mens en dier, maar voorlopig niet klein te krijgen.
Een stabij met allerlei kleine ongemakken: ze kan geen uur alleen thuisblijven, bang voor onweer en vuurwerk, heeft een bloedhekel aan de zeilboot, wil niet zwemmen maar is dol op pootje baden, of
dat nu in de Krabbenkreek op Tholen is of in de rivier de Dordogne in Frankrijk. Kortom, een apart beest, maar zijn die stabijen dat niet allemaal? Ze komt uit een nest van 9, heeft het forse postuur van haar vader. En als het even kan de genen van moeder Bente, die dit voorjaar overleed toen ze liefst 16 jaar en 8 maanden oud was. Zal Lotte dit evenaren? Wat ons betreft graag.

Kiara *15-11-2006

12-08-2020: Op 14 Januari 2007 mocht ik kleine Kiara in Zevenhuizen ophalen en zijn wij samen naar Zwitserland gevlogen. Ze was - en is voor haar leeftijd nog steeds - een heel temperamentvol hondje. Ik zou haar zo omschrijven: enthousiast en uitbundig, gevoelig en zachtaardig, opmerkzaam en doelgericht met een hele sterke eigen wil. In 2013 heeft Kiara een nestje gehad. Uit dit nest mocht een van haar dochters bij ons blijven wonen. De afgelopen vijf jaar is Kiara drie keer levensbedreigend ziek geweest, maar gelukkig elke keer weer helemaal erbovenop gekomen. Ze heeft een ongelovelijke levensdrang, komt nog dagelijks mee op pad, soms een iets langer stukje, soms een iets korter, soms samen met haar dochter, soms alleen maar met mij. Sinds haar GVS een jaar geleden doe ik balans training met haar, dit vindt ze heel leuk. Verder houdt ze nog steeds van dummies apporteren en koekjes zoeken. Ik hoop nog jaren van haar te kunnen genieten, I love her to the moon en back!





Iedere veteraan verdient natuurlijk een plekje in deze galerij, maar in deze galerij worden de veteranen der veteranen geplaatst. Heeft u een Stabijhoun ouder dan 12 jaar of een Wetterhoun ouder dan 10 jaar? Stuur dan een foto met korte tekst aan foto@nvsw.nl






 

De oudste Wetterhounen

Sijke (Rixt) *30-01-2008
Ika *02-11-2008

Goike v. 't Molenerf  *25-11-2008

25-11-2018: Ons “zwarte goud” Goike van ‘t Molenerf, a.k.a. Maîte is vandaag ( 25/11/18) 10 jaar geworden. Ze heeft ons 3 mooie nestjes gegeven waardoor haar roedel nu bestaat uit dochter Hayley, 2 katten en sinds kort kleindochter Vajèn. Maîte is een hond met een “gouden”karakter , zeer sociaal en verdraagzaam. Wij hopen dan ook nog jaren van haar te kunnen genieten.


Bonte (NHSB 2752879) *11-06-2009

12-04-2020: Bonte, bijna 11 jaar. Doof, maar verder nog helemaal gezond.